Zoe Paul: Εκθεση "Solitude and village''

Η γκαλερί The Breeder παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση της Zoë Paul, με τίτλο Solitude and Village.Η έκθεση αποτελείται από ένα σύνολο νέων έργων που διαλέγονται μεταξύ τους, υπερβαίνοντας κάθε ιστορικό χρόνο και τόπο, για να αποκαλύψουν ξεχασμένους μύθους κρυμμένους πίσω από τις σκιές τους. Πρόκειται για μια γενεαλογία οικιακών αντικειμένων που διαταράσσει τις κοινές αντιλήψεις για το συμβολισμό, το σώμα, τα αρχαιολογικά, αλλά και τα σύγχρονα ευρήματα.

Το Χωριό (Village) συντελεί στη μοναχικότητα (Solitude) και παράλληλα την αποτρέπει, καθώς η απόλαυση της προϋποθέτει τη συγκέντρωση στον εαυτό μας και την απομάκρυνσή μας από το Χωριό. Η μοναχικότητα είναι μία ιδιαίτερη κατάσταση του σώματος και του μυαλού, μία κατάσταση διαλογισμού και απομόνωσης, που προσφέρει φευγαλέες στιγμές ηρεμίας, χρόνο να αναλογιστούμε και παράλληλα εξορκίζει τη μοναξιά του εαυτού και του κόσμου γύρω του.

Εγκαίνια: Σάββατο 28 Μαΐου 2016, 7-9 μ.μ. 

Πού και πότε :

  The Breeder > Πλ. Ομονοίας - Μεταξουργείο

Διεύθυνση: Ιάσονος 45 Τηλέφωνο: 2103317527

Τρίτη: 12:00 με 18:00

Τετάρτη: 12:00 με 18:00

Πέμπτη: 12:00 με 18:00

Παρασκευή: 12:00 με 18:00

Σάββατο: 12:00 με 18:00

Είσοδος ελεύθερη

Truth - Η αλήθεια

Το πρωί της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, η βετεράνος παραγωγός του δελτίου ειδήσεων του CBS, Μέρι Μέιπς, πίστευε ότι είχε κάθε λόγο να αισθάνεται περήφανη για τη δουλειά της. Μέχρι το βράδυ της ίδιας μέρας, η Μέιπς με τον παρουσιαστή του δελτίου Νταν Ράδερ, θα δεχόντουσαν πολύ σκληρή κριτική κι έλεγχο. Το προηγούμενο βράδυ, ο Ράδερ παρουσίασε στην εκπομπή 60 Minutes I, αποδείξεις ότι ο πρόεδρος Τζορτ Μπους είχε βρει τρόπο να αποφύγει τη στρατιωτική του θητεία από το 1968 έως το 1974. Η εκπομπή υποστήριξε ότι ο Τζορτζ Μπους χρησιμοποίησε οικογενειακές γνωριμίες και πολιτική δύναμη για να μη στρατολογηθεί στο πόλεμο του Βιετνάμ, αλλά να καταταχθεί στην Εναέρια Εθνική Φρουρά του Τέξας. Ωστόσο, ούτε στο σώμα του Τέξας παρουσιάστηκε ποτέ. Η Μέιπς και η ομάδα της δούλεψαν σκληρά για να έχουν ζωντανά στην εκπομπή μάρτυρες κι έγγραφα για να υποστηρίξουν τις κατηγορίες τους, κι ένιωθαν βέβαιοι ότι η υπόθεση ευσταθούσε. Το θέμα θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στην επερχόμενη καμπάνια του Μπους για τις προεδρικές εκλογές του 2004...

Remarque Erich Maria:Ουδέν νεότερο από το δυτικόν μέτωπο,

«Είμαι νέος. Είμαι είκοσι χρονών. Μα από τη ζωή μονάχα την απελπισιά έχω γνωρίσει, αυτή την αγωνία, το θάνατο και το πιο επιπόλαιο, το πιο παράλογο αλυσόδεμα της ζωής σε μια άβυσσο πόνου. Βλέπω να σπρώχνονται οι λαοί, να χτυπούν ο ένας τον άλλον και να σκοτώνονται δίχως να λένε τίποτα, δίχως να ξέρουν τίποτα, με τρέλα, πειθήνια κι αθώα».

Αυτή είναι η παρακαταθήκη του νεαρού στρατιώτη Πάουλ Μπόυμερ, που μαζί με μια παρέα συμμαθητών του βρέθηκε από τα θρανία στα χαρακώματα, στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου θα ζήσουν τη φρίκη του θανάτου και τη σκληρή πραγματικότητα της μάχης, τη διάψευση των προσδο­κιών τους και την προδοσία.

Ωστόσο οι νεαροί στρατιώτες της γερμανικής Σιδηράς Νεολαίας στέκονται στις θέσεις τους, υπακούουν εντολές, σκοτώνουν για να επιβιώσουν, έτοιμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους σε έναν πόλεμο που δεν καταλαβαίνουν. 

Το μυθιστόρημα Ουδέν νεώτερον από το δυτικόν μέτωπον εκδόθηκε το 1929 και χαρακτηρίστηκε ως το πιο συναρπαστικό λογοτεχνικό έργο για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταφράστηκε σε 45 γλώσσες, έκανε εκατομμύρια πωλήσεις και γυρίστηκε δύο φορές σε κινηματογραφική ταινία.

Οι 10 άνθρωποι που ξεγέλασαν τον Θάνατο!

1. Ισίντρο Μεχία

Το 2004 ο Ισίντρο Μεχία εργαζόταν πάνω στη σκεπή ενός σπιτιού όταν ξαφνικά σκόνταψε και έπεσε στο κενό. Η πτώση δεν τον σκότωσε αλλά τα τρία καρφιά που καρφώθηκαν στο κρανίο και το λαιμό του θα έπρεπε να το είχαν κάνει. Επέζησε επειδή τα καρφιά δεν τρύπησαν την σπονδυλική στήλη και τον εγκέφαλο.

2. Ρίτσαρντ Μπλας

Οι απόπειρες δολοφονίας εναντίον του Καναδού γκάνγκστερ ήταν πολλές και για την “ιδιότητα” του να παίζει με τον θάνατο είχε πάρει το ψευδώνυμο “η Γάτα”. Το 1968 δύο πληρωμένοι δολοφόνοι τον πυροβόλησαν πολλές φορές, ενώ εκείνος απολάμβανε το ποτό του σε ένα μπαρ, αλλά  κατάφερε να επιβιώσει χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς.Δύο εβδομάδες μετά, οι μαφιόζοι τον εντόπισαν σε ένα μοτέλ στα περίχωρα του Μόντρεαλ και έβαλαν φωτιά στο ξενοδοχείο. Παρόλο που όλο το ξενοδοχείο κάηκε και τρεις άνθρωποι πέθαναν, εκείνος διέφυγε χωρίς δυσκολία. Λίγους μήνες αργότερα τον πυροβόλησαν στο κεφάλι, αλλά ανάρρωσε πλήρως μετά από ιατρική περίθαλψη.Το 1969 η αστυνομία κατάφερε να τον βάλει φυλακή αλλά στα τέσσερα χρόνια δραπέτευσε. Αφού τον ξαναέπιασαν, εκείνος δραπέτευσε για μία ακόμη φορά που έμελλε να είναι η τελευταία του. Πυροβολήθηκε κατά τη διάρκεια ενός “ξεκαθαρίσματος” 23 φορές και παραδόθηκε στα χέρια του θανάτου .

3. Αχάντ Ισράφιλ

Το 1987 ο εκπυσοκροτισμός ενός όπλου τίναξε το μισό μυαλό του Ισράφιλ στον αέρα, αλλά παρόλα αυτά κατάφερε να επιζήσει. Οι γιατροί συμπλήρωσαν το κενό στο κρανίο του με σιλικόνη και η εμφάνισή του δεν διαφέρει  από το φυσιολογικό.

4. Βέσνα Βούλοβιτς

Το 1972, κατά τη διάρκεια μιας πτήσης πάνω από την Τσεχία μια έκρηξη, για την οποία πήρε την ευθύνη το τρομοκρατικό Εθνικό Κίνημα της Κροατίας, μια 22χρονη αεροσυνοδός αναγκάστηκε να πηδήξει από το αεροσκάφος χωρίς αλεξίπτωτο. Παρόλο που έπεσε από τα 33 χιλιάδες πόδια τα μόνα τραύματα που υπέστη ήταν ράγισμα στο κρανίο, δύο σπασμένα πόδια και τρία σπασμένα πλευρά που την κατέστησαν ανάπηρη από τη μέση και κάτω. Μετά από εγχείρηση, μπόρεσε να περπατήσει  και να κατακτήσει μια θέση στο βιβλίο Guiness για την υψηλότερη ελεύθερη πτώση... με επιτυχία.

5. Λάτζερ Σίλμπαρις

Την ημέρα που εξερράγη το ηφαίστειο στα νησιά Πέλε στη Μαρτινίκα, ο Σίλπμαρις ήταν κλειδωμένος σε ένα υπόγειο, πέτρινο κελί και σε αυτή τη φυλακή χρωστάει τη ζωή του. Μετά την έκρηξη, καυτός αέρας και λάβα πέρασε από τις χαραμάδες της πόρτας αλλά η ζέστη δε διάρκεσε πολύ με αποτέλεσμα να επιζήσει με λίγα  εγκαύματα στα χέρια, τα πόδια και την πλάτη του. Όλος ο πληθυσμός της πόλης αφανίστηκε λόγω της θερμότητας που ξεπερνά 1000 βαθμούς Κελσίου.

6. Σάνον Μαλόι

Ένα απλό αυτοκινητιστικό ατύχημα θα ήταν αρκετό για να χάσει κάποιος τη ζωή του. Στην περίπτωση,  της Σάνον Μαλόι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ένα τρακάρισμα κατέστησε την Μαλόι εσωτερικά ανάπηρη: η σπονδυλική της στήλη αποκόπηκε από το κρανίο της, υπέστη σοβαρή ζημιά στα νεύρα της και η όραση καθώς και η ομιλία της επηρεάστηκαν αλλά επέζησε!

7. Ρόι Σ. Σάλιβαν

Οι πιθανότητες να χτυπηθείς από κεραυνό είναι ελάχιστες. Επιπλέον, οι πιθανότητες ο κεραυνός να χτυπήσει δύο φορές τον ίδιο άνθρωπο είναι απειροελάχιστες. Ο Ρόι Σάλιβαν χτυπήθηκε επτά ολόκληρες φορές και επέζησε; Από το 1942 μέχρι και το 1977 ο κεραυνός τον "ακούμπησε"  αλλά δεν κατάφερε να τον σκοτώσει, χαρίζοντας του μια θέση στα ρεκόρ Guiness.

8. Αν Χοτζ

Το 1954 ένας μικρός μετεωρίτης πέφτει στην Αλαμπάμα των Η.Π.Α. και προσγειώνεται με δύναμη πάνω στην σκεπή ενός σπιτιού. Η Αν Χοτζ εκείνη την ώρα κοιμόταν στον καναπέ και ξύπνησε όταν η εξωγήινη πέτρα έκανε την είσοδο της στο σπίτι της, διαλύοντας την σκεπή και τα έπιπλα πριν τη χτυπήσει στο χέρι και στην πλάτη. Η Χοτζ τραυματίστηκε σοβαρά αλλά ανάρρωσε πλήρως, ενώ ο μετεωρίτης εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Αλαμπάμα.

9. Μπεν Κάρπεντερ

Ένα πρωινό, ο ανάπηρος 21χρονος Μπεν Κάρπεντερ αποφασίζει να πάει μια βόλτα, δίχως να ξέρει ότι θα έκανε την βόλτα της ζωής του. Καθώς περνούσε το δρόμο, ένα φορτηγό τον “πήρε” μαζί του κατά λάθος και τον έκανε βόλτα για επτά χιλιόμετρα, αφού η αναπηρική του καρέκλα είχε “κολλήσει” στο φορτηγό. Ο Κάρπεντερ αργότερα σχολίασε “ Δε μπορώ να καταλάβω πως αντέχουν οι διάσημοι. Μετά το συμβάν με ακολουθούσαν οι κάμερες και τα συνεργεία και δεν το άντεξα παραπάνω από μία- δυο μέρες.”



10. Φινέας Γκέιτζ
 

Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1848, ο Γκέιτζ γέμισε μια τρύπα με πυρίτιδα, ένα φιτίλι και άμμο και μετά πρόσθεσε μια μεγάλη μεταλλική μπάρα. Η πυρίτιδα,  πήρε φωτιά “πυροβολώντας” τη μεταλλική μπάρα στο πρόσωπό του: πέρασε από το αριστερό του μάγουλο, βγήκε από την κορυφή του κρανίου του και ο ίδιος εκτοξεύθηκε  μέτρα μακριά. Μετά από λίγα λεπτά, σηκώθηκε και άρχισε να περπατάει. Το ατύχημα είχε επιπτώσεις μόνο στην κοινωνική ζωή του Γκέιτζ, ο οποίος κλείστηκε στον εαυτό του και άρχισε να συμπεριφέρεται ανάρμοστα. Το κρανίο και η μεταλλική μπάρα που το διαπέρασε βρίσκονται σήμερα σε μουσείο της Βοστώνης. 

Σαν σήμερα συμπληρώνονται 563 χρόνια από την Άλωση της Πόλης!

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν περιορισμένη, κυρίως, στην περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη και σε κάποιες σκόρπιες περιοχές, όπως το Δεσποτάτο του Μυστρά. Οι θρησκευτικές έριδες, οι εμφύλιες διαμάχες, οι σταυροφορίες, η επικράτηση του φεουδαρχισμού και η εμφάνιση  επικίνδυνων εχθρών στα σύνορά της είχαν καταστήσει την πάλαι ποτέ Αυτοκρατορία ένα «φάντασμα» του ένδοξου παρελθόντος της

.

Το Βυζάντιο σ' εκείνη την κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του με την οθωμανική λαίλαπα προ των πυλών του, δεν μπορούσε να ελπίζει παρά μόνο στη βοήθεια της καθολικής Ευρώπης, η οποία  ήταν μισητή στους κατοίκους της Κωνσταντινούλης. Η ύπαρξη «Ενωτικών» και «Ανθενωτικών» δίχαζε τους Βυζαντινούς. Ωστόσο, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έκανε μία απέλπιδα προσπάθεια, στέλνοντας πρεσβεία στον πάπα Νικόλαο Ε' για να ζητήσει βοήθεια. Ο Πάπας έβαλε  όρο την Ένωση των Εκκλησιών, αλλά αποδέχθηκε το αίτημα του αυτοκράτορα να στείλει στην Κωνσταντινούπολη ιερείς, προκειμένου να πείσουν τον λαό .

Οι απεσταλμένοι του Πάπα, καρδινάλιος Ισίδωρος και ο αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης Λεονάρδος, λειτούργησαν στην Αγία Σοφία, προκαλώντας την αντίδραση του κόσμου, που ξεχύθηκε στους δρόμους και γέμισε τις εκκλησίες, όπου λειτουργούσαν οι ανθενωτικοί με επικεφαλής τον μετέπειτα πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. 

Το σύνθημα που κυριαρχούσε ήταν «Την γαρ Λατίνων ούτε βοήθειαν ούτε την ένωσιν χρήζομεν. Απέστω αφ' ημών η των αζύμων λατρεία».

Το μίσος για τους Λατίνους δεν απέρρεε μόνο από δογματικούς λόγους. Η λαϊκή ψυχή δεν είχε ξεχάσει τη βαρβαρότητα που επέδειξαν οι Σταυροφόροι στην Πρώτη Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ενώ αντιδρούσε στην οικονομική διείσδυση της Βενετίας  που είχε φέρει στα πρόθυρα εξαθλίωσης τους κατοίκους της Αυτοκρατορίας, αλλά και στην καταπίεση των ορθοδόξων στις περιοχές, όπου κυριαρχούσαν οι καθολικοί.

Αντίθετα, οι Οθωμανοί φαίνεται ότι συμπεριφέρονταν καλύτερα προς τους χριστιανούς. Πολλοί χριστιανοί είχαν υψηλές θέσεις στην οθωμανική διοίκηση, ακόμη και στο στράτευμα, ενώ κυριαρχούσαν στο εμπόριο. Οι χωρικοί πλήρωναν λιγότερους φόρους και ζούσαν με ασφάλεια. Έτσι, είχε σχηματισθεί μία μερίδα που διέκειτο ευνοϊκά προς τους Οθωμανούς. Την παράταξη  εξέφραζε ο Λουκάς Νοταράς με τη φράση «Κρειττότερον εστίν ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν λατινικήν».

Από τις αρχές του 1453 ο Μωάμεθ προετοιμαζόταν για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Με έδρα την Ανδριανούπολη συγκρότησε στρατό 150.000 ανδρών και ναυτικό 400 πλοίων. Ξεχώριζε το πυροβολικό του, που ήταν ό,τι πιο σύγχρονο για εκείνη την εποχή και ιδιαίτερα το τεράστιο πολιορκητικό κανόνι, που είχαν φτιάξει Σάξωνες τεχνίτες. Στις 7 Απριλίου, ο σουλτάνος έστησε τη σκηνή του μπροστά από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού και κήρυξε επίσημα την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.

Ο αγώνας ήταν άνισος για τους Βυζαντινούς, που είχαν να αντιπαρατάξουν  7.000 άνδρες, οι 2.000 από τους οποίους μισθοφόροι, κυρίως Ενετοί  ενώ στην Πόλη είχαν απομείνει περίπου 50.000 κάτοικοι με προβλήματα επισιτισμού.

Η Βασιλεύουσα περιβαλλόταν από ξηράς με διπλό τείχος και τάφρο. Το τείχος αυτό, που επί 1000 χρόνια είχε βοηθήσει την Κωνσταντινούπολη να αποκρούσει νικηφόρα όλες τις επιθέσεις των εχθρών της, τώρα ήταν έρμαιο του πυροβολικού του σουλτάνου, που από τις 12 Απριλίου άρχισε καθημερινούς κανονιοβολισμούς.

Οι Τούρκοι προσπάθησαν πολλές φορές να σπάσουν την αλυσίδα που έφραζε τον Κεράτιο κόλπο και προστάτευε την ανατολική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Στις 20 Απριλίου ένας στολίσκος με εφόδια υπό τον πλοίαρχο Φλαντανελλά κατορθώνει να διασπάσει τον τουρκικό κλοιό μετά από  ναυμαχία και να εισέλθει στον Κεράτιο, αναπτερώνοντας τις ελπίδες των πολιορκούμενων.

Ο Μωάμεθ κατάλαβε  ότι μόνο το πυροβολικό του δεν έφθανε για την εκπόρθηση της Πόλης, εφόσον παρέμεινε απρόσβλητος ο Κεράτιος. Με τη βοήθεια ενός ιταλού μηχανικού κατασκεύασε δίολκο και τη νύχτα της 21ης προς την 22 Απριλίου, περίπου 70 πλοία σύρθηκαν από τον Βόσπορο προς τον Κεράτιο. Η κατάσταση  έγινε πλέον απελπιστική, καθώς έπρεπε να αποσπάσουν δυνάμεις από τα τείχη για να προστατεύσουν την Πόλη από την πλευρά του Κεράτιου, όπου δεν υπήρχαν τείχη.

Η τελική έφοδος των Οθωμανών έγινε το πρωί της 29ης Μαΐου 1453. Κατά χιλιάδες οι στρατιώτες του Μωάμεθ εφόρμησαν στη σχεδόν ανυπεράσπιστη πόλη και την κατέλαβαν μέσα σε λίγες ώρες. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, που νωρίτερα απέκρουσε με υπερηφάνεια τις προτάσεις συνθηκολόγησης του Μωάμεθ, έπεσε ηρωικά μαχόμενος. Αφού έσφαξαν τους υπερασπιστές της Πόλης, οι Οθωμανοί Τούρκοι προέβησαν σε εκτεταμένες λεηλασίες και εξανδραποδισμούς. Το βράδυ, ο Μωάμεθ ο Πορθητής εισήλθε πανηγυρικά στην Αγία Σοφία και προσευχήθηκε στον Αλλάχ . 

«Η Πόλις εάλω» έπειτα από πολιορκία ενός χρόνου.

Εικαστική έκθεση με θέμα:«Ανθρωποι, χρώμα + σίδερο 9»

Στην τελική ευθεία για την 9η συνεχόμενη, ετήσια διοργάνωσή της βρίσκεται η μεγάλη εικαστική έκθεση «άνθρωποι,χρώμα + σίδερο 9», 27 Μαϊου – 5 Ιουνίου, η οποία περνάει από το Πέραμα και την Ζώνη, στο Κερατσίνι και στο Εργοστάσιο Υφασμάτων Καχραμάνογλου (Κωνσταντινουπόλεως 51,Κερατσίνι),με είσοδο ελεύθερη και ώρες λειτουργίες από 12:00 έως 21:00.

 

 Εκεί λοιπόν που «κάποτε, αδράχτια μηχανές και εργάτες γινόταν ένα, εκεί μέσα , 250 εικαστικοί εκθέτουν τα έργα τους, εμπνευσμένα από την κρίση, τη μετανάστευση και την προσφυγιά, ως αποτέλεσμα της κρίσης και του πολέμου», όπως αναφέρει η Κίνηση εικαστικών καλλιτεχνών «Πέρα(σ)μα», συνδιοργανωτής αυτού του σημαντικού εγχειρήματος καλλιτεχνικής συνάντησης των δημιουργών της τέχνης με την εργατική τάξη.«Απέναντι στην πιο βάρβαρη επίθεση που δέχεται ο λαός μας και οι λαοί όλου του κόσμου, η φετινή έκθεση είναι αφιερωμένη στο προσφυγικό – μεταναστευτικό ζήτημα, ως αποτέλεσμα της κρίσης και του πολέμου» αναφέρουν οι διοργανωτές και συνεχίζουν:

«Σε αυτό, ως περιεχόμενο, θα συγκλίνουν οι συζητήσεις, οι συναυλίες και όλες οι δράσεις που θα πλαισιώσουν την έκθεση. Αυτό που εκφράζεται σήμερα στην πατρίδα μας, με τους χιλιάδες

απεγνωσμένους, εξαθλιωμένους, εγκλωβισμένους πρόσφυγες και μετανάστες δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία, χώρες της Αφρικής. Χρόνια τώρα σε κάθε μέρος της γης όπου μύριζε κέρδος μύριζε και μπαρούτι, μυρίζει πόλεμο για συμφέροντα των πολυεθνικών ομίλων, μυρίζει ξεριζωμούς, πρόσφυγες και μετανάστες.»Όλα τα προηγούμενα χρόνια η ΕΕ μαζί με το ΝΑΤΟ οργάνωναν δεκάδες πολέμους ως συνέχεια του διαρκούς «πολέμου» που έχουν κηρύξει στα δικαιώματα και τις ανάγκες των λαών όλου του κόσμου.»
Τα κύματα των απελπισμένων προσφύγων έχουν τη “σφραγίδα” της ΕΕ και των κομμάτων της, που κλείνουν σύνορα, συντάσσονται με αντιδραστικές, απάνθρωπες αποφάσεις, που δεν τηρούν το προσφυγικό δίκαιο.»Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση συμμετέχει, υπογράφει και εφαρμόζει τις αποφάσεις της ΕΕ, εμπλέκει το λαό μας σε ιμπεριαλιστικά παιχνίδια εντείνοντας το πρόβλημα και για τους ξεριζωμένους αλλά και για τους Έλληνες εργαζόμενους.»Οι καλλιτέχνες και γενικότερα οι εργαζόμενοι βιώνουμε καθημερινά στη ζωή μας τη στρέβλωση κάθε κοινωνικής ανάγκης για συμμετοχή και επικοινωνία με την τέχνη. Απλώνουμε το χέρι, σε κάθε συνείδηση που βλέπει τον άνθρωπο, ΑΝΘΡΩΠΟ και όχι εμπόρευμα και τον καλούμε να σταθεί οργανωμένα και ταξικά αλληλέγγυος στην ζωή και τον αγώνα των λαών».

΄Ανθρωποι, Χρώμα και Σίδερο 9»

ΕΚΘΕΣΗ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

27 Μαϊου --5 Ιουνίου 2016

Στο Εργοστάσιο Καχραμάνογλου, ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ

Κωνσταντινουπόλεως 51

Ώρες λειτουργίας: 12.00 – 21.00 καθημερινά

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Παρασκευή 27 Μαϊου 2016, ώρα 7.30 μ.μ.

Εκεί που κάποτε, αδράχτια μηχανές και εργάτες γινόταν ένα, εκεί μέσα , 250 εικαστικοί εκθέτουν τα έργα τους, εμπνευσμένα από την κρίση, τη μετανάστευση και την προσφυγιά, ως αποτέλεσμα της κρίσης και του πολέμου.

Συνεχίζοντας για 9η φορά από το 2006, σε πείσμα των καιρών τη δημιουργική δράση, η κίνηση εικαστικών καλλιτεχνών «Πέρα(σ)μα», περνάει από το Πέραμα στο Κερατσίνι, στο Εργοστάσιο Υφασμάτων Καχραμάνογλου, κουφάρι -δείγμα της ανελέητης διάλυσης που δημιουργεί ο Καπιταλισμός, σπρώχνοντας στην ανεργία τους λαούς...

Απέναντι στην πιο βάρβαρη επίθεση που δέχεται ο λαός μας και οι λαοί όλου του κόσμου, η φετινή έκθεση είναι αφιερωμένη στο προσφυγικό - μεταναστευτικό ζήτημα, ως αποτέλεσμα της κρίσης και του πολέμου.
Σε αυτό, ως περιεχόμενο, θα συγκλίνουν οι συζητήσεις, οι συναυλίες και όλες οι δράσεις που θα πλαισιώσουν την έκθεση.

Αυτό που εκφράζεται σήμερα στην πατρίδα μας, με τους χιλιάδες απεγνωσμένους, εξαθλιωμένους, εγκλωβισμένους πρόσφυγες και μετανάστες δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία, χώρες της Αφρικής. Χρόνια τώρα σε κάθε μέρος της γης όπου μύριζε κέρδος μύριζε και μπαρούτι, μυρίζει πόλεμο για συμφέροντα των πολυεθνικών ομίλων, μυρίζει ξεριζωμούς, πρόσφυγες και μετανάστες.
Όλα τα προηγούμενα χρόνια η ΕΕ μαζί με το ΝΑΤΟ οργάνωναν δεκάδες πολέμους ως συνέχεια του διαρκούς «πολέμου» που έχουν κηρύξει στα δικαιώματα και τις ανάγκες των λαών όλου του κόσμου.
Τα κύματα των απελπισμένων προσφύγων έχουν τη «σφραγίδα» της ΕΕ και των κομμάτων της, που κλείνουν σύνορα, συντάσσονται με αντιδραστικές, απάνθρωπες αποφάσεις, που δεν τηρούν το προσφυγικό δίκαιο.
Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση συμμετέχει, υπογράφει και εφαρμόζει τις αποφάσεις της ΕΕ, εμπλέκει το λαό μας σε ιμπεριαλιστικά παιχνίδια εντείνοντας το πρόβλημα και για τους ξεριζωμένους αλλά και για τους Έλληνες εργαζόμενους.
Οι καλλιτέχνες και γενικότερα οι εργαζόμενοι βιώνουμε καθημερινά στη ζωή μας τη στρέβλωση κάθε κοινωνικής ανάγκης για συμμετοχή και επικοινωνία με την τέχνη. Απλώνουμε το χέρι, σε κάθε συνείδηση που βλέπει τον άνθρωπο, ΑΝΘΡΩΠΟ και όχι εμπόρευμα και τον καλούμε να σταθεί οργανωμένα και ταξικά αλληλέγγυος στην ζωή και τον αγώνα των λαών.

Με αυτές τις σκέψεις, η Κίνηση καλλιτεχνών «Πέρα(σ)μα» που συμμετέχουν ζωγράφοι, γλύπτες, χαράκτες, φωτογράφοι, μουσικοί, ηθοποιοί, λογοτέχνες καθώς και φορείς που χρόνια χτίζουν την δική τους κοινωνική συμμαχία με την τέχνη και τον πολιτισμό σε συνεργασία με τα ταξικά συνδικάτα της Αττικής, ανοίγουμε την αυλαία της έκθεσης Εικαστικών Τεχνών και Φωτογραφίας / «Άνθρωποι – χρώμα + σίδερο 9», στο Εργοστάσιο Καχραμάνογλου, στο Κερατσίνι..

Στο 10 ήμερο πρόγραμμα της έκθεσης, διοργανώνονται παράλληλες εκδηλώσεις με συναυλίες, θέατρο, ειδικά εικαστικά εργαστήρια για παιδιά.
Επίσης, στο χώρο προγραμματίζονται, συζητήσεις για το προσφυγικό, τον πόλεμο, την αλληλεγγύη, την τέχνη και το πολιτισμό.
Παλεύουμε ώστε η φετινή διοργάνωση με ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή, ακόμα πιο ουσιαστικό και επίκαιρο περιεχόμενο, να δώσει μια ισχυρή γροθιά αντίστασης μέσα από την καλλιτεχνική δημιουργία, μέσα από την μαχητική μας συσπείρωση στην Κίνηση Εικαστικών Καλλιτεχνών Πέρα(σ)μα ενισχύοντας τις κινηματικές πρωτοβουλίες και δράσεις πλάι στα ταξικά σωματεία, που 10 χρόνια τώρα πορευόμαστε στους δρόμους του αγώνα.
«οι αγώνες είναι τέχνη του λαού και η τέχνη όπλο του»


ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
- See more at: https://www.perasma.org/activity/50/article/158#sthash.ojAZHK6V.dpuf

Στην Οία το κορυφαίο βιβλιοπωλείο στον κόσμο!

Tο National Geographic επέλεξε τα 10 κορυφαία βιβλιοπωλεία στον κόσμο και στην κορυφή ανακηρύχτηκε ένα ελληνικό στην Οία της Σαντορίνης!

Στο βιβλίο Destinations of a Lifetime, που εκδίδει το National Geographic με τους κορυφαίους προορισμούς ανά τον κόσμο, το βιβλιοπωλείο Atlantis στην Οία της Σαντορίνης, κατέλαβε την πρώτη θέση στη σχετική λίστα.

Όλα ξεκίνησαν την άνοιξη του 2002, όταν οι Βρετανοί Oliver και Craig βρέθηκαν στο νησί για διακοπές και μαγεύτηκαν από την ομορφιά του. Παρατήρησαν ότι στην Οία δεν υπήρχε βιβλιοπωλείο κι αμέσως γεννήθηκε η ιδέα να επιστρέψουν για να ανοίξουν το δικό τους βιβλιοπωλείο. 

 

Οι πόρτες του άνοιξαν τελικά την άνοιξη του 2004 κι από τότε έχουν φιλοξενήσει πολλά φεστιβάλ γαστρονομίας και κινηματογράφου αλλά και συγγραφείς που πραγματοποιούν παρουσιάσεις στη βεράντα.

Το βιβλιοπωλείο έχει περισσότερο αίσθηση κυκλαδίτικου σπιτιού και γρήγορα η φήμη του πέρασε τα σύνορα της χώρας μας.