4 Απριλίου: Παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκών

Η Διεθνής Ημέρα κατά των Ναρκών εορτάζεται κάθε χρόνο στις 4 Απριλίου. Καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ το Νοέμβριο του 2005, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες του κόσμου σχετικά με τα ναρκοπέδια και την ανάγκη εξάλειψής τους.Η πρωτοβουλία αυτή ήλθε ως συνέχεια της Συνθήκης της Οττάβας για την κατάργηση των ναρκών κατά προσωπικού (1997). Η Ελλάδα υπέγραψε τη Συνθήκη στις 3 Δεκεμβρίου 1997 και την επικύρωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 2003. Η Συνθήκη ενεργοποιήθηκε την 1η Μαρτίου 2004.

Σύμφωνα με την αναφορά του «Διεθνούς Παρατηρητηρίου Ναρκοπεδίων», κάθε χρόνο χάνουν τη ζωή τους από νάρκες 15-20.000 άνθρωποι, το 20% των οποίων είναι παιδιά. Ο αριθμός τους βαίνει συνεχώς μειούμενος τα τελευταία χρόνια, χάρη στις συντονισμένες παρεμβάσεις των διεθνών οργανισμών, στις κυβερνήσεις των χωρών που διαθέτουν ναρκοπέδια.

Στη χώρα μας, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία του 2005, τουλάχιστον επτά άτομα έχασαν τη ζωή τους (ανάμεσά τους κι ένας πυροτεχνουργός) και ένας τραυματίστηκε στα ναρκοπέδια του Έβρου, που βρίσκονται στο στόχαστρο της διεθνούς κοινότητας. Πάντως, μέχρι τις 10 Απριλίου 2006, η αρμόδια υπηρεσία του Στρατού (ΤΕΝΞ) είχε αφαιρέσει 10.002 από τις 24.751 νάρκες κατά προσωπικού στα ναρκοπέδια του ποταμού Έβρου.

4 Aπριλίου : Παγκόσμια ημέρα αδέσποτων ζώων

Η Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων καθιερώθηκε με πρωτοβουλία των ολλανδικών φιλοζωικών οργανώσεων το 2010 για την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες στον πλανήτη μας. Οι φιλοζωικές οργανώσεις καλούν τον καθένα μας να υιοθετήσει ένα ζώο ή να συνδράμει προγράμματα και καμπάνιες για την προστασία τους.

Η 4η Απριλίου επιλέχθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων για τρεις λόγους:

• Χρονικά είναι ακριβώς στο μέσο της 4ης Οκτωβρίου, που γιορτάζεται ως Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων.
• Είναι ευκολομνημόνευτη ημερομηνία (4/4).
• Δεν υπάρχει κάποια άλλη άξια λόγου εορτή την ημέρα αυτή

2 Απριλίου : Παγκόσμιες ημέρες

• Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου:

Την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου καθιέρωσε η ΙΒΒΥ, Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, το 1966, την ημέρα των γενεθλίων του μεγάλου δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805), με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να προκαλέσει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο.

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου στηρίζει από το 1996 την πρωτοβουλία αυτή και σε συνεργασία με τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, το ελληνικό τμήμα της IBBY, τυπώνει στα ελληνικά την αφίσα και το φυλλάδιο με το μήνυμα και τα αποστέλλει σε ένα ευρύ δίκτυο σχολείων και σχολικών βιβλιοθηκών σε όλη την Ελλάδα, προτρέποντας έτσι και άλλους φορείς να οργανώσουν εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου.

• Παγκόσμια ημέρα του αυτισμού : 

Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού (World Autism Awareness Day) καθιερώθηκε με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου 2007 και αποφασίστηκε να γιορτάζεται στις 2 Απριλίου. Σκοπός είναι να ενημερώσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για τον αυτισμό και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των αυτιστικών ατόμων στην κοινωνία.Ο αυτισμός είναι μια πολύπλοκη νεύρο-ψυχιατρική διαταραχή, που εμποδίζει την ομαλή ανάπτυξη του ανθρώπου και απομονώνει τον πάσχοντα από τον υπόλοιπο κόσμο. Εκδηλώνεται πριν από την ηλικία των 3 ετών και διαρκεί για όλη τη ζωή. Εμφανίζεται πολύ  στα αγόρια, σε μια αναλογία 3-4 αγόρια προς 1 κορίτσι. Υπολογίζεται ότι 535.000 άνθρωποι σ' όλο τον κόσμο πάσχουν από αυτισμό.

 

 

1 Απριλίου: Παγκόσμια ημέρα γαστρονομικού βιβλίου

Η Ημέρα Γαστρονομικού Βιβλίου ή Φεστιβάλ Γαστρονομικού Βιβλίου γιορτάζεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής την 1η Απριλίου κάθε χρόνου, με αφορμή τη γέννηση την ημερομηνία αυτή του 1755 του Γάλλου δικηγόρου, δικαστικού και πολιτικού Ζαν Μπριγιά-Σαβαρέν (1755-1826), συγγραφέα του περίφημου οκτάτομου έργου περί γαστρονομίας «Η φυσιολογία της γεύσης ή μελέτη περί της υψηλής γαστρονομίας, έργο ιστορικό, θεωρητικό και για καθημερινή χρήση».

Η ιδέα ανήκε στην Αμερικανίδα βιβλιοθηκονόμο και συγγραφέα Τζούντιθ Χόφμπεργκ (1934-2009), την οποία υλοποίησε η Γαλλίδα καλλιτέχνιδα Μπεατρίς Κορόν το 2000

4 Αλήθειες για τα όνειρα

1. Ξεχνάμε το 90% των ονείρων
Πόσες φορές δεν έχει τύχει στον κάθε έναν από εμάς να μη μπορεί να θυμηθεί το όνειρο που είδε το προηγούμενο βράδυ; Στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος βλέπει πολλά όνειρα κατά τη διάρκεια του ύπνου, αλλά μπορεί να συγκρατήσει στη μνήμη του μόνο το 10% από όλα εκείνα που «βίωσε» στα όνειρα του. Άλλες φορές δεν μπορούμε να ανακαλέσουμε καθόλου την «υπόθεση» ενός ονείρου, ενώ τις περισσότερες έχουμε κενά μνήμης και μπορούμε να θυμηθούμε μόνο ένα μέρος του ονείρου. Βέβαια, αν για κάποιο λόγο ξυπνήσουμε την ώρα που είμαστε στο στάδιο REM, τότε μπορούμε να θυμηθούμε το όνειρο που μόλις είδαμε από ότι αν ξυπνούσαμε μετά από πολλή ώρα.

2. Δεν μπορούμε να ονειρευτούμε το άγνωστο
Στα περισσότερα όνειρα μας, συμμετέχουν δεκάδες άγνωστοι και «κομπάρσοι» που δεν μας θυμίζουν τίποτα τα πρόσωπα τους. Κι όμως, είναι αδύνατο το μυαλό μας να μπορέσει να δημιουργήσει έναν άνθρωπο από το τίποτα. Στην πραγματικότητα, όλοι οι φαινομενικά άγνωστοι που παρουσιάζονται στα όνειρα μας, είναι πραγματικοί και είναι άτομα που τυχόν έχουμε δει κάποια στιγμή κι έχουμε ξεχάσει. Ο μανιακός δολοφόνος που μας κυνηγάει μπορεί, πολύ απλά, να είναι ο υπάλληλος του βενζινάδικου που πήγαινε ο πατέρας μας όταν ήμασταν μικροί. Είναι τόσοι πολλοί οι άνθρωποι που έχουμε έρθει σε επαφή και δεν τους έχουμε δώσει ιδιαίτερη σημασία, που είναι λογικό να τους επιλέγει «έτοιμους» το υποσυνείδητο μας για να μας τους πλασάρει με άλλη αμφίεση και ιδιότητα.

3. Οι τυφλοί ονειρεύονται
Μια απορία που μπορεί να έχει κανείς είναι αν εκείνοι που είναι τυφλοί μπορούν να βλέπουν όνειρα, αφού είναι μια «οπτική» εμπειρία. Εκείνοι που έχασαν το φως τους κάποια στιγμή στη ζωή τους μπορούν να ονειρεύονται εικόνες, ενώ οι εκ γενετής τυφλοί, δεν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν ονειρεύονται καθόλου. Απλά η όραση αντικαθίσταται από τις υπόλοιπες αισθήσεις, όπως την ακοή, την όσφρηση ακόμα και το συναίσθημα και την αφή. Ακόμα κι αν στους υπόλοιπους φαίνεται απίστευτο, βιώνουν το όνειρο όχι με εικόνες, αλλά με ήχους, έντονα συναισθήματα, οσμές και την ψευδαίσθηση της αφής.

4. Τα όνειρα παραλύουν το σώμα
Όσο απίστευτο κι αν φαίνεται το σώμα μας είναι φαινομενικά παράλυτο όταν ονειρευόμαστε. Αυτό συμβαίνει για να μην αναπαριστούμε τις κινήσεις που βιώνουμε κατά τη διάρκεια των ονείρων μας και οφείλεται σε μια ορμόνη που βοηθάει το σώμα μας να καλμάρει και να χαλαρώσει όσο κοιμόμαστε, με αποτέλεσμα να «παραλύει» τα άκρα και τους μύες μας.

Καλό μήνα!

H ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι Τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/140#ixzz44efnfzen